4:50am Beep,beep…bee..Ok, teen die tyd het my liggaam begin ontwaak en so 50% van die boodskappe kom by die regte plekke uit. Net genoeg om te weet ek moet opstaan en gaan stort.
5:05am Geskeer,gestort, gedress. Estelle kry ’n vinnige soen. Nie dat sy al wakker genoeg is om te weet wat aangaan nie.
5:15am Op die N3 in my Sentra. Tussen my senuwee hoessie kan ek skaars die musiek op die radio hoor. Ek is mos glad nie mal oor vlieg nie.
5:45am Parkering op vloer 3, ...as daar is. Van vloer 3 af is dit een vloer af en dan kan ek oor die brug stap wat die parkering met die terminaal verbind.
5:55am By die SAA Economy Class toonbank. “Durban asseblief, vlug SAA531.”
6:20am Sit en stres terwyl ek kyk hoe mense stuk-stuk na hulle vliegtuie toe aangery word.
6:58am Nou nie meer lank nie. Sit in die vliegtuig. Venster sitplek. Dis beter, want mens het ’n view, maar meer belangrik vir my, mens kan met jou kop teen die kant van die vliegtuig lê.
7:20am Ontbyt, of eerder wat hulle ontbyt noem. Dis ‘n broodjie met ham en kaas en ’n yogurt. Nie sleg nie.
7:30am As mens met die 737-800s vlieg van Johannesburg na Durban voel dit mos of mens vlieg tot jy bo is en dan weer af. Dis asof mens net op vlieg en dan as jy die hoogste punt bereik het begin jy al daal om te land. Seker oor die vlug tussen Johannesburg en Durban nie in 737 terme as ‘n regte vlug kwalifiseer nie.
7:50am Ons land vandag van die weste kant van die lughawe. Mens land mos altyd teen die wind. Dit beteken ’n wye draai oor die see en omdat daar nie baie wolke is nie kan mens nogal baie sien. Ek sien die nuwe sokker stadion wat hulle besig is om te bou vir 2010, al die „containers“ op die hawe en ons vlieg oor ’n olietanker wat oppad is om haar vrag te gaan aflaai.
8:15am Die landing was perfek. Avis upgrade ons na ’n ou shape mercedes benz en ons vat die pad na die kantore naby die hawe waar ons ons vergadering het.
9:00am Op die 7de vloer het ons vergadering met die grootkoppe van die projek. Die onderwerp is ’n stelsel wat sal boekhou wat die voorraad petrol en diesel is wat in die pyplyn is en ook wanneer eienaarskap van die produk verander tussen die pyplyn en die opgaartenks. Dit beloof om ’n lang een te wees.
11:48am Almal het hulle sê gesê en die prentjie lyk nou baie helderder. Ons het genoeg uitgevind om te kan voortgaan met ons ontwerp.
12:25pm Siende dat ons nog effens vroeg is neem ons, ons middagete sommer by ’n restuarant op Durban se noord strand. Dis af seisoen, maar daar baljaar darem ‘n paar lywe in die branders en hier en daar lê een en sonbrand.
13:30pm Op die M4 terug oppad lughawe toe. Gelukkig is ons vlug terug nie vandag so laat nie.15:20pm Ek is eintlik vol van die middagete, maar ek prop maar nog ’n paar van die komplimentêre grondboontjies in, net om iets te doen.
16:05pm Terug in Johannesburg. Dit reën, dis huis toe gaan tyd en die verkeer gaan rof wees.
16:35pm Ek het mos gesê die verkeer sal rof wees.
17:15pm Daar’s hy. Terug by die huis. Poot uit, maar terug. ‘n Suksesvolle dag, 10 ure se werk geboek, maar effektief net ’n 3 ure vergadering.
Ons kon nie die spoed glo waarmee die mense bou nie. 5 weke voor die tyd het ons nog net fondasies gehad. ‘n Week later het die plek ‘n dak op. Toe kom die tyd dat ons teels, kaste en matte moet kies. Toe kom dit uit dat die bouers dink ons trek eers einde Januarie 2008 in en die agent het vir ons gesê ons huis sal reg wees 15 Desember, nadat die datum geskuif is van 1 Desember af. Toe se die ooms hulle sal hulle bes probeer om klaar te maak, en dat hulle ons dievolgende week sal laat weet hoe hulle vorder. Gelukkig was daar nie verdere bou onderbrekings nie, en kon ons die 15de Desember intrek. So 3 dae voor ons trek toe gaan kyk ons hoe die finishing touches vorder. Toe deel die bouer ons weer mee dat daar nog nie krag by die kompleks is nie. Alhoewel die ontwikkelaar al in Julie die deposito betaal het, het die munisipaliteit nog nooit die nodige drade gelê en bokse opgesit nie. Maar daar sal Vrydag as ons intrek krag wees. Mooi. Vrydag begin om die bokse oor te trek. Toe se die elektrisiën vir ons dat dit nog ‘n week gaan vat om krag te kry.
Wat moet ons doen? Als is gereël om die volgende dag die meubels te trek. Phillip se pa bring spesiaal dit trok ding van Welkom af, en die ouers is al amper oppad Bloem toe. Ons moet maar trek. Saterdag met al die hande is die meubels sommer vinnig op hulle plek. Wat gaan ons doen as die son sak. Ons het ‘n yskas en die tv by die ou huis gelos. Sl maar daar gaan kosmaak. Na die eerste aand in die verlate kompleks het ek sommer besluit om nie weer daar te slaap voor ons nie diefwering op het nie. Die volgende week maar so tussen die twee huise gelewe. Die dag toe ons ry vir Kersfees na die outlaws toe het ons darem krag gekry.
Toe gaan eet ons by so lani restaurant op die skip waarin die aquarium ook is. Daar is so groot haai tenk binne in die restaurant. Cool!! Tot die kroeg se counter was ‘n vistenk met so paar klein vissies waar daar rondswem. Die lekkerste stuk vis daar geëet. Een of ander Line fish.
Kort voor lank was die vakansie verby en was dit weer tyd om die pad terug huis toe aan te pak. Maar gelukkig kan ‘n mens sommer dadeillik weer begin droom aan die volgende geleentheid af see toe. 
Suné lyk so mooi. Ek hoop net die ou weet van foto’s neem. Attie het die mense daar aan die gang met die sjerrie. Ek kan self nogal doen met iets om te drink. Gelukkig bring skoonma vir ons ‘n groot glas vrugtesap om die dors te les. Ek hoop die foto’s is amper klaar want my gesig word nou moeg gesmile. Ek het altyd gedink die mense sit aan as hulle dit sê. Die fotograaf flirt darem vreeslik met Corné. Wonder of daar iets van sal kom? 
Dit was ‘n ongelooflike seisoen!! Slegs 1 wedstryd wat hulle nie kon wen nie. Wat ‘n droom seisoen was dit nie vir Naka Droske as afrigter nie. Wat ‘n voorreg om die Curriebeker te wen jou eerste jaar af afrigter.
Daar is ‘n paar groot manne wat die Vrystaat verlaat. Die grootste slag is verseker Genl. de Waal. Die laaste 2 jaar die voorste puntemaker in die kompetisie. Os het ook gegroet, Jannie du Plessis, Corniel van Zyl, Ollie le Roux. Bevin Fortuin sal seker nog ‘n ruk uit wees met sy heup wat ontwrig was. Maar niemand het die outjies ‘n kans gegee sonder Rassie nie. Kyk waar staan ons nou. Kom wat wil, die Cheetahs wag!!! 
